Internet bezprzewodowy (sieci prywatne i miejskie, hot-spoty)
Internet bezprzewodowy to usługa dostępu do Internetu bez kabli (technologie to m. in. WiMAX). To coraz większa konkurencja dla łączy stacjonarnych. W Polsce Internet bezprzewodowy, podobnie jak i stacjonarny, oferuje wielu operatorów. Dlatego również w tym przypadku warto skorzystać z porównywarki cen.
Dostęp do Internetu, poza usługami telefonicznymi, oferuje też każdy z operatorów komórkowych, a więc Era, Heyah, Orange, Play, Plus i 36.6. Pokrywają oni zasięgiem swych sieci całe terytorium Polski.
Wykorzystywane przez operatorów komórkowych technologie to:
- GPRS - podstawowa usługa transmisji pakietowej w sieci radiowej wykorzystywana na terenach słabo zurbanizowanych, teoretycznie prędkość przesyłu danych to ok. 170kb/s, w praktyce jest to kilkadziesiąt kb/s, użytkownik płaci za faktycznie wysłaną lub odebraną ilość bajtów, a nie za czas, w którym połączenie było aktywne;
- EDGE - następca/lepsza wersja GPRS, w porównaniu z GPRS oferuje znacznie większą szybkość transferu, teoretyczna prędkość to 384kb/s, w praktyce ok. 100kbps, sieć GSM przystosowywana jest do transmisji w technologii EDGE tam gdzie to ma uzasadnienie ekonomiczne, zasięg EDGE we wszystkich sieciach komórkowych można sprawdzić w Wikipedii;
- UMTS to pierwszy z systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji, oferuje bardzo szybki dostęp do Internetu, w teorii nawet 1920kb/s, w praktyce maksymalnie 384kb/s.
Dzięki sieci komórkowej z dostępu do Internetu można skorzystać w dowolnym miejscu w kraju. Do korzystania z Internetu przez sieć komórkową niezbędny jest specjalny modem, do którego wkładamy kartę SIM. Modem można nabyć np. w salonie operatora lub jego sklepie internetowym.
Jeśli korzystamy z Internetu przez sieć komórkową sporadycznie to zamiast kupować modem do łączenia się komputera z Internetem możemy wykorzystać komórkę (większość z nich posiada wbudowany modem, łączymy się z komputerem przez kabel albo bluetooth).
Operatorzy oferują dwa sposoby płacenia za dostęp do sieci: abonament i pre-paid. W przypadku częstego korzystania z sieci tańsze są abonamenty. Pre-paid są korzystniejsze dla osób rzadko korzystających z sieci. Co ważne, nie wymagają one comiesięcznego opłacenia rachunku.
Ciekawostka
W 2008 r. branżowe pismo „Komputer Świat” przeprowadziło test bezprzewodowych łączy internetowych. Wzięli w nim udział wszyscy polscy operatorzy z własną infrastrukturą sieciową - Era, Plus, Orange i Play. Oceniono rzeczywiste szybkości pobierania i wysyłania danych. Pierwsze miejsce zajęła usługa iPlus oferowana w sieci Plus, drugie Play Online z sieci Play, trzecie blueconnect Ery i czwarte Orange Free sieci Orange.
Internetowe bezprzewodowe sieci miejskie.
Również coraz więcej miast oferuje bezpłatny Internet. Zazwyczaj sieci miejskie dostarczają bezpłatny Internet dla mieszkańców, ale często mogą się do niego podłączyć także inne osoby przebywające w zasięgu takiej sieci. Przykładem może być Testowa Sieć Bezprzewodowego dostępu do Internetu na Starym Rynku w Poznaniu. Może z niej korzystać każdy kto dysponuje sprzętem komputerowym wyposażonym w kartę radiową Wi-FI (IEEE 802.11b/g) i przeglądarkę internetową.
Użytkownik sieci nie musi się nigdzie rejestrować. Należy jedynie połączyć się z siecią Poznan-Internet-Free, wpisać na stronie logowania imię i nazwisko, przeczytać regulamin i zaakceptować go. Po zalogowaniu się można korzystać z sieci 2 godziny. Zakres usługi jest ograniczony do przeglądania stron WWW oraz obsługi skrzynek pocztowych za pomocą WWW.
Inny przykład to bezpłatna sieć BemowoNET w warszawskiej dzielnicy Bemowo przeznaczona dla mieszkańców. Poza zainstalowaniem karty sieciowej Wi-Fi do komputera należy zarejestrować się w urzędzie dzielnicy Bemowo, aby otrzymać indywidualny login i hasło. Wypełnia się krótkie oświadczenie i podpisuje regulamin. Bemowska sieć umożliwia korzystanie z komunikatorów internetowych, np. Gadu-Gadu i Skype.
Sieci bezprzewodowe budowane są także na terenach wiejskich. Przykładem jest gmina Gogolin, w której wszyscy mieszkańcy i jej goście mogą korzystać z bezpłatnej gminnej sieci, która obejmuje teren całej gminy.
Hot-spoty
Hot-spot to obszar, w którym znajdujemy się w zasięgu sieci bezprzewodowej (WiFi) umożliwiającej dostępu do Internetu. Hot-spoty umożliwiają użytkownikom laptopów, palmtopów i telefonów komórkowych podłączenie się i dostęp do Internetu. Warunkiem do korzystania z bezprzewodowego Internetu jest posiadanie terminala (laptopa, PDA) z kartą WLAN zgodną ze standardem 802.11b (2.4GHz) lub 802.11a (5GHz).
Hot-spoty dzielą się na płatne i bezpłatne. Można je znaleźć zarówno w dużych miastach (jak np. Warszawa, Wrocław, Poznań, Kraków, Łódź), jak i w mniejszych miejscowościach (jak np. Augustów, Bełchatów, Malbork, Władysławowo). Najczęściej są zlokalizowane w hotelach (niestety zwykle są płatne), restauracjach (np. Pizza Hut i KFC – bezpłatne, McDonalds - bezpłatne), lotniskach, dworcach (np. Dworzec Centralny PKP w Warszawie – bezpłatne), uczelniach (np. SGH w Warszawie - bezpłatne), centrach handlowych, ale także w parkach, kawiarniach (np. Coffeeheaven – bezpłatne dla klientów), stacjach benzynowych (np. sieci Statoil - bezpłatne).
Wybierając się w podróż do innego miasta, możemy sprawdzić, czy są w nim hot-spoty. Istnieją specjalne strony WWW poświęcone hot-spotom. Zawierają one m. in. wyszukiwarki hot-spotów, które nie tylko podpowiedzą nam, czy hot-spot jest w danej miejscowości, ale i poinformują, czy jest on płatny czy bezpłatny. Przykładowe WWW zawierające wyszukiwarki hot-spotów to: hotspot.info.pl oraz www.hotspot.pl
